จำนอง กับ ขายฝาก ต่างกันอย่างไร

จำนองกับขายฝาก ต่างกันอย่างไร

      จำนอง และขายฝาก ทั้งสองนิติกรรมนี้ทำที่ สนง.ที่ดินโดยมีเจ้าหน้าที่จดทะเบียนให้ถูกต้องตามกฏหมาย

     “จำนองคือสัญญากู้เงินชนิดหนึ่งซึ่งบุคคลหนึ่งหรือผู้กู้เงินหรือผู้จำนองเอาทรัพย์สินตราไว้แก่บุคคลอีกคนหนึ่งเรียกว่าผู้รับจำนองหรือนายทุนหรือสถาบันการเงินเพื่อเป็นประกันการชำระหนี้โดยไม่ส่งมอบทรัพย์สินนั้นให้แก่ผู้รับจำนอง ส่วนขายฝากคือสัญญาซื้อขายซึ่งกรรมสิทธิ์ในทรัพย์สินตกไปยังผู้ซื้อโดยมีข้อตกลงกันว่าผู้ขายอาจไถ่ทรัพย์นั้นคืนได้ภายในเวลาที่ตกลงกันไว้

     ข้อแตกต่างที่สำคัญของสัญญาจำนองกับสัญญาขายฝากที่ควรทราบ

     1.  “จำนองกรรมสิทธิ์ในทรัพย์สินที่จำนองไม่โอนไปยังผู้รับจำนองจึงไม่ต้องมีการส่งมอบทรัพย์ที่จำนองให้ผู้รับจำนอง แต่ ขายฝากกรรมสิทธิ์ในทรัพย์สินที่ขายฝากโอนไปยังผู้รับซื้อฝากจึงต้องมีการส่งมอบทรัพย์สินให้แก่ผู้รับซื้อฝาก

     2.  จำนองหากไม่ชำระหนี้  ผู้รับจำนองจะฟ้องบังคับจำนองแล้วให้กองบังคับคดีประมูลขายได้เงินมาชำระหนี้ แต่ขายฝากผู้ขายฝากต้องมาไถ่ภายในกำหนดเวลาในสัญญา หากไม่มีเงินมาไถ่ภายในกำหนดเวลา กฏหมายกำหนดว่าสามารถขยายเวลาขายฝากได้ กี่ครั้งก็ได้ครั้งละนานเท่าใดก็ได้แต่รวมกันต้องไม่เกิน10 ปี หากไม่มีเงินมาไถ่ถอนขายฝากหรือไม่มาขยายกำหนดเวลาไถ่จากขายฝาก ปล่อยให้ทรัพย์หลุดขายฝากทรัพย์นั้นก็จะตกเป็นของผู้รับซื้อฝากอย่างเบ็ดเสร็จเด็ดขาด

     3.  การจดทะเบียนจำนองเสียค่าธรรมเนียมร้อยละ 1 จากวงเงินจำนองอย่างสูงไม่เกิน 200,000 บาท ส่วนการจดทะเบียนขายฝากเสียค่าธรรมเนียมร้อยละ 2 จากราคาประเมินทุนทรัพย์และเสียภาษีอากรตามประมวลรัษฎากร

    แต่ทำไมจึงมีข่าวว่าผู้กู้ไม่รู้เรื่อง  นายทุนเอาเปรียบชาวบ้านบ้างละ นายทุนต้องการยึดที่ชาวบ้านบ้างละ ทางที่ดีควรอธิบายกันให้ชัดเจนก่อนว่าจะทำนิติกรรมแบบไหน ก่อนทำสัญญาเพื่อป้องกันข้อโต้แย้งที่จะมีขึ้นในภายหลัง